Металлургия – одна из наиболее пострадавших от кризиса отраслей.Падение спроса и цен заставили производителей сворачивать выпуск иотказываться от международной экспансии. В выигрыше оказались толькопроизводители драгметаллов – «Полиметалл» и «Полюс Золото». Улучшенияситуации эксперты ждут не раньше чем через полгода.Уходящий год для отечественных металлургов начинался весьма успешно:благодаря высоким ценам на металлы российские компании развивалибурную экспансию за рубеж. «Евраз», крупнейшим акционером которогоявляется Роман Абрамович, купил долю в китайском сталепроизводителеDelong Holding и первым из российских компаний вышел на стальной рынокКитая. «Северсталь» Алексея Мордашова не изменила привычкеотправляться за покупками в США, где совершила сразу три сделки,приобретя американский завод Sparrows Point, Esmark и WCI Steel. Крометого, компания купила еще и контрольную долю в железорудном проекте вЛиберии.Однако уже в середине года стабильный рост отрасли оказался подугрозой: блестящие финансовые показатели «Мечела» Игоря Зюзинанеожиданно подпортила критика премьера Владимира Путина. После егонегативных высказываний бумаги компании потеряли на бирже большеполовины своей цены, что заставило опасаться аналогичной участи идругих производителей металла. А к концу года металлурги ощутили насебе негативные последствия финансового кризиса. Если весной и летомпочти все компании получили рекордно высокие прибыли, то во второмполугодии спрос на их продукцию со стороны строителей,машиностроителей и автопроизводителей резко упал. Результат незаставил себя ждать:по сравнению с августом цены на сталь и металлопрокат снизились сразуна 50%. Осенне-зимнее падение цен заставило металлургов срочнокорректировать планы: о сокращении производства на 20–35% дружнозаявили все черные металлурги– «Северсталь», «Евраз», НЛМК, «Магнитка» и многострадальный «Мечел».Металлурги начали даже консервировать свои доменные печи, при том чтоостановка домн — крайняя мера, поскольку их повторный запуск сопряженс огромными технологическими трудностями и финансовыми затратами. Вдовершение ко всему компании стали сокращать персонал: так, без работыуже остались 3000 сотрудников «Магнитки». Между тем многие изпредприятий металлургов являются градообразующими, поэтому масштабныеувольнения могут быть чреваты локальными социальными катастрофами.Кризис охладил пыл производителей металла и в отношении международнойэкспансии: НЛМК был вынужден отказаться от крупнейшей в своей историипокупки за $3,5 млрд трубной компании John Maneely Company (JMC), окоторой договорился еще в августе, хотя и завершил приобретение за$350 млн поставщика проката на заводы JMC – Beta Steel.Не лучше обстоят дела у цветных металлургов: только цены на алюминийрухнули за последние месяцы сразу на 55%.«Цена металла, достигавшая еще летом $3300, упала сейчас до $1500 затонну, при том что стоимость алюминия ниже $2000 ставит производствоэтого металла на грань рентабельности», – говорит эксперт «Уралсиба»Николай Сосновский. Отечественный алюминиевый холдинг «Русал», чейдолг составляет $14 млрд, уже объявил о сокращении производства иперсонала. Его контролирующий акционер Олег Дерипаска с нетерпениемждет иностранных инвесторов, чтобы спасти свою бизнес-империю, котораяначала распадаться под бременем кредитов. Другой металлургическийгигант «Норникель» пока не сокращает производство никеля, но ужезаявил о намерении снизить объемы производства меди и платиноидов.Медь, торговавшаяся в январе у отметки $7000 за тонну, сейчас стоитоколо $2900, а никель подешевел с начала года с $26000 до $10000.Кроме того, ситуацию вокруг никелевой компании усугубил шумныйконфликт мажоритарных акционеров – Владимира Потанина и ОлегаДерипаски, который завершился в ноябре лишь с вмешательствомгосударства.Прогнозы экспертов на начало 2009 года пессимистичны: фундаментальныхфакторов для роста цен на металлы пока нет, напротив, ожидается ихдальнейшее снижение.«Цены на алюминий в первой половине следующего года могут опуститьсядо отметки $1200 за тонну, – прогнозирует аналитик Номос-банка ИльяИльин. – Медь будет стоить $2800 за тонну, а никель – $9000–10000».Это вызвано неопределенностью относительно судьбы трех ведущихавтомобильных концернов США, общим уменьшением спроса со стороныпотребляющих отраслей, а также информацией о сокращении импортаметаллов со стороны Китая.Надежды на то, что самая динамично развивающаяся экономика КНР«вытащит» падающий спрос на металлы, исчезают: темпы китайского ростапромпроизводства в ноябре составили всего 5,4% – минимальное значениеза последние 5 лет.«Китай не сможет обеспечить достаточный спрос на металлы, тем болеечто ближайшие два месяца всегда характеризовались спадом – впередизападный и китайский Новый год», – отмечает аналитик ANZ Марк Перван.Кроме снижения мирового спроса отечественных металлургов с ихэнергоемким производством ждет еще и повышение издержек: тарифы наэлектроэнергию в России вырастут в следующем году сразу на 19%.Избежать банкротства в такой ситуации удастся немногим избранным.«Государство будет оказывать поддержку крупным металлопроизводителям –как путем предоставления кредитных ресурсов (в частности, рефинансируявнешние долги через ВЭБ), так и с помощью размещения госзаказов.Небольшие же компании окажутся на грани выживания», – говорит Ильин.«Ситуация на рынке металлов может стабилизироваться не раньше чем вовторой половине года, – уверен Сосновский. – При этом постепенный ростспроса потребителей не сразу дойдет до производителей: чтобы этацепочка полностью восстановилась, потребуется еще несколько месяцев».В выигрышном положении в условиях кризиса пока оказались толькопроизводители золота и серебра. Драгметаллы в очередной раз стали дляинвесторов «тихой гаванью» и наиболее надежным инструментом длясохранения финансовых накоплений.И, хотя золото стабильно растет уже на протяжении последних пяти лет,колебания становятся особенно заметными на фоне проблем в финансовойсфере. «В этом году цены на золото сначала резко пошли вверх в связи скризисом на рынке, затем, когда ситуация временно улучшилась, ростпрекратился, теперь же на очередной волне кризиса драгметаллы сноваоказались в фаворе у инвесторов», – говорит аналитик ИГ «Капиталъ»Павел Шелехов. Золото сейчас поддерживает не только паника нафинансовых рынках, но и фундаментальные факторы, отмечают наблюдатели.«Добыча золота в последнее время начала падать: традиционный лидер вэтой области, ЮАР уже уступила место Китаю», – констатирует Шелехов.Поэтомупрекращения роста цен на золото ожидать не стоит: на рынке считают,что цена на него вполне может снова достигнуть $1000 за унцию –символической планки, которую драгоценный металл уже преодолевал вуходящем году.Это означает что два крупнейших отечественных производителя золота исеребра – «Полюс Золото» Михаила Прохорова и Владимира Потанина и«Полиметалл», принадлежащий чешской PPF Group, Александру Несису иАлександру Мамуту, – могут рассчитывать получить значительные прибыли.Правда, нынешний кризис диктует свои законы – предсказать, как будетработать мировая экономика после его окончания, не берется сейчасникто
.http://gazeta.ru/business/2008/12/24/2917127.shtml
четверг, 25 декабря 2008 г.
!!!Greatings from our Friend-Cyclist~
Dear all,
Over the last 3 months I've cycled from Georgia through Armenia, Iran and Pakistan and into the heart of Mother India...
I've been blasted by sandstorms and scorched by desert heat in Iran.
The landscape and geography was the most interesting I’d seen with epic green, black, and Mars-like red colours.
A persistence head wind made cycling a taxing experience but the constant noise of the wind served to add to the feeling of being in a bubble flying over the land of a distant planet.
I've dealt with paranoid police escorts and met friendly locals in Pakistan. I guess Pakistan is the intermediary between Iran and India in terms of noise, sensual overflow, dirt, chaotic traffic and increasingly becoming an exotic tourist to the local people.
I had an idealistic image of riding off into the countryside and meeting a family who would take me in and I would get an insight into the lifestyle.
But to be honest, I was already getting the insight by slowly pedaling through. These poor people worked long, long hours in the fields, came home knackered to their large family in the tent next to the cotton mill or mud hut in the village, and lived tough but overall relatively satisfying lives.
India has been a total immersion in a myriad of colourful culture and changing geography. Experiences are so varied and often unique to anything I’ve experienced before.For example, being on a holy mountain, meeting an ascetic smoking opium with his colleagues, giving a packet of pineapple biscuits to Jain pilgrims making a very fast walking pace up the 22km climb to the town of Mount Abu (he actually overtook me at one point), being in wonderful awe of the exotic palm trees and tropical plants and trees, watching the monkeys frolicking by the road side, becoming uttering euphoric at the loneliness and freedom of slowly crawling up the climb, high on caffeine, fresh air, stunning scenery, Richie Hawtin, a tractor with a trailer containing a man in an orange sheet waving at me puffing away at his pipe.Then arriving and realising that the town of Mount Abu contained hotels, Buffalos lying in rubbish, a river so polluted that it looked like treacle, with paint chucked in for good measure.
Indian food is addictive. To start with it’s like ‘curry for breakfast, lunch and dinner’ - hmmmm…. But Indian food isn’t really about just eating for the need of it. It’s an experience of taste bud adventure pretty much every meal. In fact the whole Indian experience is a bit like a macrocosm of the eating experience.
The bike has held out well throughout the ride. However, the journey is taking it's toll on some of the expedition kit. I've had to botch repair my tent poles, my sunglasses are scratched from repeatedly cleaning of sand and sweat, and I've had a few more punctures in the heat. My pannier is currently being repaired by a street cobbler for the princely sum of 200 rupees or around 2.50 GBP. It got caught on a rickshaw in a tight spot manoevring chaotic Indian traffic and was clean torn in half.Recently I have received press coverage in a glossy travel magazine in Iran, appeared on national television news, and Bombay newspaper feature 'Midday' in India.I am presently enjoying the fast and energised city of Mumbai and will shortly be taking a break from riding over the Christmas period with my girlfriend.
Luckily I managed to stay out of the news in Pakistan after narrowly avoiding a deadly earthquake in Quetta (by 3 days) and then avoiding the terror attacks in Mumbai in India! The Bombay people of all religions - Muslims, Hindus, Christians - affected in the attacks are continuing with their normal lives in defiance with a mutual call for peace and an end to such violence.In the New Year, I intend to head north to the mountains of Nepal, Tibet, and into China diving headfirst into a tale discovery in deepest Asia.Photos are always available at http://www.flickr.com/photos/ride-earth/sets/. Please explore the 'sets' for different countries and albums.Head to my blog for further reading at http://andy.ride-earth.org.uk/, or visit the main website at http://www.ride-earth.org.uk/ for general info.
Thanks for reading, and Merry Christmas and a Happy New Year!Andy Welch13000km by bicycle18000km total overland travel (no flying)
Ապագայի տրանսպորտը Երեւանի փողոցներում
Մեր քաղաքում օրեցօր ավելանում են մեքենաները, բայց քչերին է հետաքրքրում, թե արդյո?ք իրենց մեքենայի արտանետումները վնասակար են մարդկանց առողջության համար:
Սամվելը 27 տարեկան է Սովորել է Երեւանի Ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտում, ու դեռ երիտասարդ տարիքից դարձել է առողջ ապրելակերպի ջատագով: Այդ ժամանակվանից էլ նրան սկսել է մտահոգել օդի մաքրության խնդիրը:
§Ուզում էի ստեղծել մի փոխադրամիջոց, որն առանց օդը փչացնելու մարդկանց տեղափոխեր տեղից տեղ¦,- պատմում է Սամվելը: Երկար ուսումնասիրություններից հետո նա պատրաստել է Հայաստանի առաջին ռիկշան:
§Ռիկշան ճապոներեն բառ է, որը բաղկացած է երեք մասից`
Սամվելը ինտերնետում ուսումնասիրել է տարբեր գծագրեր, նկարներ եւ 2.5 ամսում հեծանիվների վերանորոգման իր արհեսանոցում պատրաստել Հայաստանի առաջին ռիկշան: §Քանի որ սա Երեւանի առաջին ռիկշան է, փողոցում այն գրավում է բոլորի ուշադրությունը: Շատերն առաջարկում են անգամ վաճառել այն, բայց չեմ համաձայնվում¦,- պատմում է Սամվելը:
Ռիկշայով երթեւեկել ցանկացողներին Սամվելն առայժմ անվճար է տեղափոխում, սակայն երազում է, որ մի օր ռիկշաները Երեւանում այնքան շատանան, որ նույնիսկ ռիկշաների տաքսի ծառայություններ բացվեն:
http://www.media.am/students/text.asp?n=176
вторник, 23 декабря 2008 г.
TREES HAVE RIGHTS TOO....
Hargarjan Bnakichner~
Mi gneq Kendani tonatsarner..
Aranc ayn el mer erkri shurj 6%n e kanach taratsq zbaxecnum...
Yndamene mi qani orva hamar veracvum en hazaravor partham ttvatsnatuner, aynuhetev choranum, ptum` voghork toghnelov erbemni kanachazard taratsqnere~:
Mtatsenq ayl hnaramit mijocner dzernarkel mer tune mi qani orov zardarelu hamar~~kam achecnenq eghevni tnayin paypannerumkam el Nshenq Amanore mer Sakavativ Antarnerum`:))~~
Sa klini boloris nerdrume daravor antarneri pahpanman ev poxancman harcum....
Ereq Milion marduc, ete amen vec hogun mek exevni hasni, apa yuraqanchyur tarin ksksvi kes milion exevnu kanach exernov~
Urakh Amanor!!!
Ներդաշնակություն~Harmony~
1.Չորեքշաբթի օրը ,ժամը 23:30 Հատուկ Գոտի -ով դիտեք "Մարդու և Բնության Ներդաշնակությանը' նվիրված հաղորդումը (Հ1 ալիքով)
1. On Wednesday at 23:30 please watch the program dedicated to harmony between Human and Nature on H1 channel
Գործազրկությունն աճում է, իսկ քաղաքապետարանն ավելացնում է վարձավճարները
Ալավերդու համայնքի ավագանու 13. 08.2008թ.-ի արտահերթ նիստի թիվ 33 որոշմամբ համայնքի սեփականություն հանդիսացող կազմակերպություններում սահմանվել են վարձավճարների նոր դրույքաչափեր:
Ըստ այդ դրույքաչափերի` 2009 թ. հունվարի 1-ից քաղաքի նախադպրոցական հիմնարկների ծնողների կողմից վճարվող վարձը սահմանվել է 4000 դրամ` նախկին 3000-ի դիմաց, 500-ական դրամներով ավելացել են նաեւ քաղաքի երաժշտական եւ արվեստի դպրոցների վարձերը:
տպել
Թեեւ որոշումն ընդունվել է օգոստոսին, սակայն Ալավերդու բնակչությունը որոշման մասին տեղական հեռուստատեսության եթերից տեղեկացավ օրերս:
Ալավերդու քաղաքապետարանի 2008թ. բյուջեի ծախսային մասում երկու մսուրային եւ 12 մանկապարտեզային խմբերով գործող 6 մանկապարտեզներին 20 մլն դրամ է հատկացվել երեխաների սննդի համար: Բացի այդ, քաղաքապետարանը առողջապահական ծրագրով ՀՀ կառավարության կողմից քաղաքապետարանին հատկացված բնապահպանական 27 մլն դրամ սուբվենցիայից 5 մլն դրամ լրացուցիչ հատկացրել է նախադպրոցական հիմնարկներում երեխաներին վիտամիններով հարուստ սնունդ տալու համար, «Մանես» հիմնադրամի կողմից 2008 թ. 400 հազար դրամ է հատկացվել 130 անապահով ընտանիքների երեխաների մանկապարտեզների վարձերը փոխհատուցելու համար: Հիմնադրամի տնօրեն Ավետ Թամազյանը հայտնեց, որ 400 հազար դրամ կհատկացվի նաեւ 2009-ին, որով վարձավճարների թանկացման պատճառով կփոխհատուցվի ոչ թե 130, այլ 110 երեխաների վարձեր:
Սրանով հանդերձ` ավագանու որոշումն ալավերդցիների մոտ զարմանք է առաջացրել եւ համարվում է ժամանակավրեպ` կապված ֆինանսական եւ տնտեսական ճգնաժամի հետեւանքով Ալավերդու «Արմենիան Քափըր Փրոգրամ» ընկերության կողմից հանքերի եւ ֆաբրիկայի` աշխատանքից արդեն կրճատված 250 բանվորների, հունվարի 12-ից սպասվող` ընկերության եւս 250 աշխատողների կրճատման եւ, այսպիսով, քաղաքում ավելի քան 500-ով գործազուրկների թվի ավելացման պայմաններում:
Քաղաքապետ Արթուր Նալբանդյանը օրերս Ալավերդու հեռուստատեսության եթերից մանկապարտեզների վարձերի ավելացման պատճառների մասին բնակչությանը որեւէ մեկնաբանություն չտվեց, փոխարենն ասաց. «Հազար դրամ դե՞սը, թե՞ դենը»: Այսինքն` 1000 դրամի եղածը մեծ բան չէ, մինչդեռ գործազուրկ դարձած եւ սոցիալապես էլ ավելի անապահով շատ ալավերդցիներ մտահոգված են, թե կարո՞ղ են, արդյոք, նոր տարում իրենց երեխաներին ուղարկել մանկապարտեզ:
Համայնքի ավագանու անդամ Ռուզաննա Միրզոյանը, ով ավագանու արտահերթ նիստում կողմ է քվեարկել որոշմանը, մեզ բացատրեց. «Այո, որոշմանը կողմ եմ քվեարկել, եւ քվեարկելիս ի նկատի եմ ունեցել մանկապարտեզներում սպասարկման որակի բարձրացումը, ժողովրդի աշխատավարձի աճի վերջին միտումը եւ ընդհանրապես կյանքի փոփոխությունը»: Երբ Ռուզաննա Միրզոյանին հիշեցրինք գործազուրկների թվի աճի մասին, նա պատասխանեց. «Ի՞նչ ասեմ, ամեն ինչը հաշվի է առնվել, էն աստիճանի չի բարձրացվել, որ որեւէ աստիճանի որեւէ գրպանի խփի, չբարձրացնելու ուրիշ տարբերակ չկար»:
Նշենք, որ Ալավերդու մանկապարտեզների շատ խմբերում երեխաների թիվը նախատեսված 25-ի փոխարեն հասնում է 40-ի, իսկ քաղաքի Փիրուզյան եւ Էնգելս թաղամասերի նախադպրոցական տարիքի երեխաները վերջին 5-6 տարիներին առհասարակ զրկվել են մանկապարտեզ գնալու իրավունքից, քանի որ Ալավերդու ներկա եւ նախկին քաղաքապետերը «ջրի գնով» վաճառել են այս թաղամասերի մանկապարտեզների տիպային շենքերը:
Ալավերդու հիմնական աշխատուժը տեղավորված էր «Արմենիան Քափըր Փրոգրամ» ընկերությունում: Ինչպես տեղեկացանք ընկերության արդեն կրճատված բանվորներից, ընկերությունը Ալավերդու իր այլ արտադրամասերում 25 հազար դրամ աշխատավարձով աշխատանքի է տեղավորել հանքերից եւ ֆաբրիկայից կրճատված 20 բանվորների, 80 բանվորների տեղափոխել է Ղարաբաղի «Դրմբոնի» հանքերում 57 հազար դրամ աշխատավարձով աշխատելու:
Ստեղծված իրավիճակում Ալավերդիում ժողովրդի աշխատավարձի աճի եւ ընդհանրապես կյանքի դրական փոփոխության մասին խոսելը, մեղմ ասած, անհեթեթություն է: Ալավերդու թիվ 1 մանկապարտեզի վարիչ Աիդա Պապոյանը մեզ հայտնեց, որ իր ղեկավարած մանկապարտեզի 37 ծնողներից դեռեւս ոչ մեկը ծնողական վարձավճարների բարձրացման համար իրեն չի դժգոհել:
Այս կապակցությամբ Ալավերդու փողոցներում մեր կատարած հարցումների ժամանակ ալավերդցի Կարինե Դավթյանն ասաց. «Թոռնիկս հաճախում է թիվ 14 մանկապարտեզը, տղայիս հետ մեկ ընտանիք ենք, 5 անձ ենք, եւ ոչ մեկս չենք աշխատում, մանկապարտեզի բարձրացված վարձը բա ո՞նց կարող է չազդել ընտանեկան բյուջեի վրա, դժվար է, կարող է եւ մանկապարտեզից ետ գցենք երեխային, տեսնենք»:
Մարինե Մխիթարյանն էլ, ում երեխան կրկին թիվ 14 մանկապարտեզն էր հաճախում, ասաց. «Վարձավճարների բարձրացումը բա ի՞նչ է անում, որ չի խփում իմ ընտանեկան բյուջեին, անպայման է խփում, երկու երեխա ունեմ, ամուսինս էլ, կարելի է ասել, էստեղ չի: Վարձավճարը մուծելու եմ դժվարությամբ, բայց դե ի՞նչ կարող եմ անել»:
Այսուհանդերձ, թերեւս իրատեսական էր թիվ 11 մանկապարտեզի վարիչ Լաուրա Ավագյանի մեկնաբանությունը. «Երեխաների հաճախումների վրա վարձավճարների թանկացման ազդեցությունների մասին կարող եմ ասել տոներից հետո, նոր գներով մանկապարտեզ երեխաների հաճախումները դիտարկելուց հետո»:
Հ.Գ. Հունվարի 1-ից Ալավերդու ճոպանուղու 50 դրամ գնի թանկացման մասին օրերս ազդարարեց նաեւ «Մանես» ՓԲԸ-ի տնօրեն Աղվան Հովհաննիսյանը:
«Բեյզ Մեթլս»-ը շարունակում է աշխատել
[ 22 Դեկտեմբերի 2008 | 16:23 ] Արցախ, տնտեսություն |
Վերջերս Ղարաբաղում լուրեր էին պտտվում, որ լեռնահանքային հանքարտադրության ոլորտի միակ եւ հանրապետության ամենախոշոր ընկերություններից մեկում` «Բեյզ Մեթլս» ընկերությունում, աշխատողների կրճատումներ են իրականացվել:
Լուրերը ճշտելու նպատակով դիմեցինք ընկերության գլխավոր տնօրեն Արթուր Մկրտումյանին, ով պարզաբանեց, որ վերջին շրջանում ընկերության շուրջ 90 աշխատողի թոշակի են ուղարկել: Դա, տնօրենի խոսքերով, ավելի վաղ պետք է արվեր, եւ «չէին կարող չանել դա, մանավանդ որ հիմա գնում են ծախսերի կրճատման»: Հիշեցնենք, որ ընկերությունում աշխատում էր շուրջ 1300 աշխատող:
Իսկ ինչ վերաբերում է ընկերության գործունեությանը եւ միջազգային տնտեսական ճգնաժամի ազդեցությանը, պարոն Մկրտումյանի հավաստմամբ, ընկերությունը, չնայած ճգնաժամի լուրջ ազդեցությանը, շարունակում է աշխատել` այն էլ համեմատաբար ավելի մեծ ծավալով:
