GREEN ACTIVISTS RESISTED TO PERSUASION AND PRESSURE GREEN ACTIVISTS RESISTED TO PERSUASION AND PRESSURE

2010-09-11 00:00

EcoLur

The matter with feeling in Gougark forest acquires a scandalous nature like confrontation between green activists and authorities.

Late in August youth green movement activists disseminated information in the press that wide-scale felling is conducted in Gougark forestry enterprise near “Lori” Rest House where trucks with and without number plates are taking away timber. This information was corroborated with photos.

Inspection and supervisory bodies also got involved in this matter, but check results didn’t satisfy eye-witness Vahe Vardoumyan who submitted certain proof: more trees have been cut down than the State Environmental Inspection of the Ministry of Nature Protection has recorded.

Center for Forest Monitoring invited the activists to conduct in that particular area. Henceforth almost a detective story begins. On 9 September, at about 21:30, youth green movement activist Mariam Sukhudyan phoned EcoLur who said they were left not only without people who accompanied them, but also without car with their equipment, documents and money in the forest. She also said, the police showed up there and pressure was exercised both on activists and journalists: the main aim was to make activists hide the factual scale of felling. According to Mariam, they had detected 116 cut down trees, and, as a matter of fact, the number of these trees is more, just neighbouring territories should be examined as well.

EcoLur contacted with the Center for Forest Monitoring, where we were assured “everything will be o.k.” After an hour we phoned and the center representative tuned out to be with activists.

Judging by the fact that on 10 September activists publicized the incident, they didn’t manage to come to an agreement.

One question is left: why it was necessary to involve activists in the joint monitoring, if they actually needed to hide the felling scale, whether the pressure exercised was unauthorized activity at local level, or it was an order given from above. As a matter of fact, one thing is clear: public got focused on forest, and in this situation we should do our best not to allow the forest to become token money and to preserve the forest as one of the most valuable natural resources which we have been destroying successively for almost 20 years.


PHOTOS
http://www.facebook.com/photo.php?pid=31430062&id=1536515145#!/album.php?aid=2083034&id=1536515145

ուզում ես կորցնել գլուխդ?

զանգահարիր Լենային հետևյալ հեռախոսահամարով. 091-707985, գինը՝ 1850 դրամ ... առայժմ կան հետևյալ չափերը. S, M, L, XL, XXL ...
կարված են Հայաստանում, նկարն էլ ձևավորված ու տպված է հնարավորինս էժան
գնով ... ամբողջը մեր համակիրների ջանքերով:
Բարով հագնենք )))

Պահանջել են 500 հատված ծառը ներկայացնել որպես 20 ծառ

Մի շատ կարևոր փաստ եմ ուզում ավելացնել իմ կողմից: Երեկ, երբ անտառահատման ժամանակի սղության պատճառով պետք է վերադառնայինք ետ, մի պատահար տեղի ունեցավ: Ժամանակի սղության պատճառով անտառահատման չափչփումներն ավարտեցինք, ու ժամանակն էր ետ վերադառնալու:

Լոռի հանգստյան տան մոտ պետք է մեզ սպասեր անտառային մոնիտորինգի ավտոմեքենան, որն էլ մեզ Երևան պետք է տաներ:

Մենք այնտեղ չհայտնաբերեցինք մեքենան, փոխարենը մեզ սպասում էր երկու ոստիկան, երկու անտառապահ և մոնիտորինգի երկու աշխատող: Այն հարցին, թե ո՞ւր է մեքենան, պատասխանում են, որ գնացել է Դսեղ` անտառահատում հայտնաբերելու: Ի դեպ, կարող եք իրենց հարցնել, թե որքան ծառահատում են հայտնաբերել Դսեղում, քանի որ խիստ կասկածում են, որ նրանք ընդհարապես գնացել են Դսեղ:

Ժամեր շարունակ մենք սպասում էինք այնտեղ ու զրուցում ներկա գտնվողների հետ, սկզբից խոսակցությունները բարոյախրատական բնույթի էին: Մոնիտորինգի կենտրոնի աշխատակիցներից մեկն ինձ խորհուրդ էր տալիս, որ ամեն ինչ չափի մեջ է գեղեցիկ, պետք է մտնել դիմացինի դրության մեջ, զիջել նրան: Ես խնդրեցի նրան կոնկրետանալ ու բերեցի հենց մեր օրինակը:

Ասացի. «Ենթադրենք` կատարվել են զանգվածային անտառահատումներ, կտրվել է 500-ից ավելի ծառ, ու դիմացինս խնդրում է, որ քչացնեմ թիվը, այստեղ մեծահոգի մարդն ո՞վ է` որ մտնում է դիմացինի`անտառահատողի դրության մեջ:

Ասում է. «Դե, գիտես, ասեք` 20 ծառ է, ինչո՞ւ անպայման է նշվի 500-ը»:

Հետո խոսակցությանը միջամտնում է ոստիկանն ու ասում. «Իսկ դու մասնագետ չես, ի՞նչ գիտես: Կարող ա ծառը շուտ է կտրվել, իսկ խեղճ անտառապահը պիտի վնասները կրի քո սխալ հաղորդած ինֆորմացիայի պատճառով»:

Հետո անտառապահն է սկսում խոսել. «Գիտեք ինչ, պապաս էր մահացել, ես էլ երեք ամսվա աշխատող եմ, դրանով եմ ընկած եղել, չեմ նկատել, որ անտառում նման բաներ են եղել,- մի քիչ հետո էլ ավելացնում է,- ամեն բեռնատար ցույց է տվել իր փաստաթղթերը, թե իբր օրինական է անտառահատում: Ես ի՞նչ անեմ»:

Ի դեպ, խնդրում եմ հետաքննություն արեք նաև նրա անձը հայտնաբերելու կապակցությամբ, որովհետև ավելի նման էր քաղաքացիական հագուստով ոստիկանի: Բնավ անտառապահի տեսք չուներ, չներկայացավ, անունը չասաց: Նաև հետաքրքիր է, որ մինչ այդ պատկան մարմիններն ասել էին, որ այդտեղ անտառապահ չկա: Ինչպե՞ս պատահեց` օդի՞ց հայտնվեց: Էն էլ այդպիսի ոստիկանների հետ:

Ոստիկանները նաև մեզ հորդորում էին, որ նման դեպքերում պետք է ոստիկանություն դիմել, «իսկ դուք մեզ չեք վստահել»: Նեղացել էին մեզանից: Քիչ հետո ես իմանում եմ Վահեից, որ մոնիտորինգ իրականացնողներից մեկն իրեն ասել է, որ քչացնի հայտնաբերված անտառահատումների թիվը:

Մինչ մենք կզրուցեինք այդ անսպասելի նորության մասին, տեսնում ենք, որ մի հոծ բազմություն մոնիտորինգի անդամներով, ոստիկաններով (ի դեպ, որոնք մինչև վերջ չնեկայացան` ոչ պաշտոն, ոչ էլ անուն հայտնեցին, ոչ էլ ասեցին, թե ինչու են այդտեղ հայտնվել), անտառապահներով, հավաքվում են «Հրապարակի» լրագրող Էդուարդի գլխին: Ես և Վահեն նստած էինք կողքի նստարանին, և լսվեց, որ կրքերը թեժանում են, սկսում են ձայները բարձրանալ, ու մենք լսեցինք դրվագներ իրենց խոսակցությունից:

«88-ը հանի»: Սա լսելուն պես մենք արագ վեր կացանք ու գնացինք դեպի Էդուարդի կողմը: Մեր մոտենալուն պես խումբը ցրվեց, բայց անզեն աչքով տեսանք, որ լարվածություն կա ոստիկանների և թղթակցի միջև, և ինչ-որ հաշիվներ են լուծում, ինչ- որ տհաճ բան է կատարվում:

Հետագայում արդեն իմացանք, որ թղթակցի վրա ճնշումներ են գործադրվել իրենց կողմից, սկզբից փորձել են, ինչպես և մեր դեպքում, խղճի հետ խաղալ, որ անտառապետի հայրն է մահացել, երեխաները կմնան անհեր, որ դու կլինես իրա դուշմանը և այլն, … չհրապարակես այդ թվերը: Երբ «Հրապարակի» թղթակիցն ասել է, որ ինքն արդեն հեռախոսակապի միջոցով հայտնել է իրական թվերը, ասացին` ոչինչ, հերքի թվերը, ասա նույն այն 11 է, ինչ ԲՆ տեսչությունն է հայտնաբերել:

Էդուարդի այն խոսքերին, թե Թեղուտի պաշտպանության խումբը, միևնույն է, կհրապարակի տեսաձայնագրածը, ասել են` ոչնիչ, համոզի իրենց: Հետո կրքերը ավելի են թեժացել, այդ մասին ավելի մանրամասն կպատմի ձեզ Էդուարդը:

Մեզ մինչև գիշեր պահեցին իրենց գրասենյակում, մենք ստորագրեցինք արձանագրությունը, որ տեսել ենք 116 ծառ, ուզեցինք մեր կողմից ավելացնել, որ անտառահատումը զանգվածային էր, ու ժամանակը չհերիքեց լիարժեք մոնիտորինգ անելու, ավել հաշվել ու գրանցել, նրանք ասացին` «բլանկի մեջ տեղ չկա` վկաների առաջակությունները գրելու»:

Ես այնպիսի տպավորություն ունեմ, որ իրավական համակարգը, պետական անտառային մոնիտորինգ իրականացվող համակարգը, անտառապահներն ու անտառապետները, ԲՆ տեսչությունը` բոլորն օժանդակում են ԶԱՆԳՎԱԾԱՅԻՆ ԱՆՏԱՌԱՀԱՏՄԱՆԸ: Իսկ մեզ հետ ուղղակի թատրոն էին ուզում խաղալ, այն էլ դերերը խառնեցին, լավ չէին սովորել:

Մարիամ Սուխուդյան
http://hetq.am/am/ecology/mariam-4/

Համատարած թարմ հատված ծառերի բներ կարելի էր հարյուրներով հաշվել

Մոնիտորինգի աշխատանքային խմբերը երկակի տպավորություն թողեցին: Առաջին խմբի հետ, որը մեզ հետ ժամանել էր Երևանից, այն վայրում, ուր Բնապահպանության նախարարության տեսուչները հայտնաբերել և գրանցել էին 11 հատված ծառ, մենք մոտ մեկ ժամում գրանցեցինք 88-ը: Հայտնաբերված հատված ծառատեսակներն էին` հաճարենի, բոխի, տանձենի, ընկուզենի:

Հատումների մասշտաբը շատ մեծ էր, իսկ մոնիթորինգի աշխատակիցները շտապում էին: Նրանք նշեցին, որ բոլոր հատումները արձանագրելու համար մեկ ամիսն էլ հերիք չէ: Այդ պատճառով նշված տարածքում հատված ծառերի հաշվառումը սահմանափակվեց 88-ով:

Մենք ասացինք, որ ծառահատումները համատարած են, և առաջարկեցինք գնալ այն վայրը, ուր ժամանակին առանց պետհամարանիշի բեռնատար մեքենայի էինք հանդիպել, ուր ծառեր էին հատում և բարձում: Խոսակցության մեջ խառնվեց չգիտես որտեղից հայտնված սև հագուստով ինչ-որ մեկը, ով ներկայացավ որպես անտառապահ, բայց ոչ այս տարածքի: Նշեմ, որ հետագայում` մինչև Լոռի հանգստյան տուն վերադառնալը, նա մեզանից չբաժանվեց: Նա համոզում էր, որ վերջին մի քանի ամիսը այդտեղ մեքենա չի բարձրացել, և մեր գնալը անիմաստ է, որը իհարկե բացահայտ սուտ էր:

Հայկ Խոդաբաշյանը մեկ այլ խմբից, որը Վանաձորից էր ժամանել, կարգադրեց մեզ հետ գնալ նշված վայրը: Երբ սկսեցինք բարձրանալ, պարզվեց, որ այս մի խմբի անդամները այնքան մտասույզ էին, որ մոռացել էին նունիսկ թուղթ, գրիչ և ծառերի բների տրամագծերի չափման գործիք վերցնել: Մեր հիշեցումներից հետո նոր մարդ ուղարկեցին, որ գնա բերի:

Տասը րոպե անտառով բարձրացանք և ականատես եղանք նույն պատկերներին. համատարած թարմ հատված ծառերի բներ կարելի էր հարյուրներով հաշվել: Խումբը ցրված ու մի տեսակ դժկամությամբ էր աշխատում, նույնիսկ ծառի բունը չափելուց հետո «մոռանում էին» թվերը արձանագրել:

Այնուամենայնիվ, մեր օգնությամբ 28 ծառահատում արձանագրվեց: Ասացին, որ ընդհանուր պատկերը արդեն պարզ է, այսքանն էլ հերիք է: Երբ իջանք Լոռի հանգստյան տուն, այնտեղ արդեն նոր մարդիկ էին հավաքվել` 2 ոստիկան և ևս 2 սև հագուստով անձնավարություն: Նրանցից մեկը ներկայացավ որպես այդ տարածքի անտառապետ, մյուսը չներկայացավ:

Պարզվեց, որ այն մեքենան, որտեղ մեր պայուսակներն էին, գնացել էր անհայտ ուղղությամբ, իսկ Հայկ Խոդաբաշյանի հեռախոսահամարը անհասանելի էր: Այդ պատճառով ստիպված մնացինք Լոռի հանգստյան տանը, մեր նոր «բարեկամների» ընկերակցությամբ:

(Այստեղ բաց եմ թողնում բարոյախրատական խոսակցությունները): Խոսակցության ընթացքում մոնիթորինգի աշխատակիցը նախ կես կատակ առաջարկեց մեր տեսախցիկները փոխանակել մեր պայուսակների հետ, որոնք տարվել էին անհայտ ուղղությամբ, հետո էլ արդեն ավելի լուրջ ինձ համոզում էր, թե գրանցված հատումների թիվը պետք է քչացնենք, ինչը բնականաբար մերժեցի:

Ես ու Մարիամը առանձնացանք, և ես այդ խոսակցության մասին նրան էի պատմում, երբ լսեցինք, որ թեժ խոսակցություն է. երկու ոստիկան, անտառապահները և անտառային մոնիթորինգի երկու աշխատակիցները շրջապատել էին լրագրող Էդվարդ Արզումանյանին: Մենք նստել էինք 15-20 մետր հեռավորության վրա գտնվող նստարանին: Խոսակցության որոշ դրվագներ լսելով` մենք հասկացանք, որ ծառերի թվի մասին է խոսքը, և Էդվարդի վրա փորձում են ճնշում գործադրել: Երբ մենք մոտեցանք, խոսակցությունները դադարեցրին:

(Մնացածը Մարիամը ներկայացրել է: Ուղղակի հիմա ժամանակ չունեմ մանրամասն գրելու):

Վահե Վարդումյան, Թեղուտի պաշտպանության խմբի անդամ

http://hetq.am/am/ecology/v-vardumyan/

Համատարած թարմ հատված ծառերի բներ կարելի էր հարյուրներով հաշվել

Մոնիտորինգի աշխատանքային խմբերը երկակի տպավորություն թողեցին: Առաջին խմբի հետ, որը մեզ հետ ժամանել էր Երևանից, այն վայրում, ուր Բնապահպանության նախարարության տեսուչները հայտնաբերել և գրանցել էին 11 հատված ծառ, մենք մոտ մեկ ժամում գրանցեցինք 88-ը: Հայտնաբերված հատված ծառատեսակներն էին` հաճարենի, բոխի, տանձենի, ընկուզենի:

Հատումների մասշտաբը շատ մեծ էր, իսկ մոնիթորինգի աշխատակիցները շտապում էին: Նրանք նշեցին, որ բոլոր հատումները արձանագրելու համար մեկ ամիսն էլ հերիք չէ: Այդ պատճառով նշված տարածքում հատված ծառերի հաշվառումը սահմանափակվեց 88-ով:

Մենք ասացինք, որ ծառահատումները համատարած են, և առաջարկեցինք գնալ այն վայրը, ուր ժամանակին առանց պետհամարանիշի բեռնատար մեքենայի էինք հանդիպել, ուր ծառեր էին հատում և բարձում: Խոսակցության մեջ խառնվեց չգիտես որտեղից հայտնված սև հագուստով ինչ-որ մեկը, ով ներկայացավ որպես անտառապահ, բայց ոչ այս տարածքի: Նշեմ, որ հետագայում` մինչև Լոռի հանգստյան տուն վերադառնալը, նա մեզանից չբաժանվեց: Նա համոզում էր, որ վերջին մի քանի ամիսը այդտեղ մեքենա չի բարձրացել, և մեր գնալը անիմաստ է, որը իհարկե բացահայտ սուտ էր:

Հայկ Խոդաբաշյանը մեկ այլ խմբից, որը Վանաձորից էր ժամանել, կարգադրեց մեզ հետ գնալ նշված վայրը: Երբ սկսեցինք բարձրանալ, պարզվեց, որ այս մի խմբի անդամները այնքան մտասույզ էին, որ մոռացել էին նունիսկ թուղթ, գրիչ և ծառերի բների տրամագծերի չափման գործիք վերցնել: Մեր հիշեցումներից հետո նոր մարդ ուղարկեցին, որ գնա բերի:

Տասը րոպե անտառով բարձրացանք և ականատես եղանք նույն պատկերներին. համատարած թարմ հատված ծառերի բներ կարելի էր հարյուրներով հաշվել: Խումբը ցրված ու մի տեսակ դժկամությամբ էր աշխատում, նույնիսկ ծառի բունը չափելուց հետո «մոռանում էին» թվերը արձանագրել:

Այնուամենայնիվ, մեր օգնությամբ 28 ծառահատում արձանագրվեց: Ասացին, որ ընդհանուր պատկերը արդեն պարզ է, այսքանն էլ հերիք է: Երբ իջանք Լոռի հանգստյան տուն, այնտեղ արդեն նոր մարդիկ էին հավաքվել` 2 ոստիկան և ևս 2 սև հագուստով անձնավարություն: Նրանցից մեկը ներկայացավ որպես այդ տարածքի անտառապետ, մյուսը չներկայացավ:

Պարզվեց, որ այն մեքենան, որտեղ մեր պայուսակներն էին, գնացել էր անհայտ ուղղությամբ, իսկ Հայկ Խոդաբաշյանի հեռախոսահամարը անհասանելի էր: Այդ պատճառով ստիպված մնացինք Լոռի հանգստյան տանը, մեր նոր «բարեկամների» ընկերակցությամբ:

(Այստեղ բաց եմ թողնում բարոյախրատական խոսակցությունները): Խոսակցության ընթացքում մոնիթորինգի աշխատակիցը նախ կես կատակ առաջարկեց մեր տեսախցիկները փոխանակել մեր պայուսակների հետ, որոնք տարվել էին անհայտ ուղղությամբ, հետո էլ արդեն ավելի լուրջ ինձ համոզում էր, թե գրանցված հատումների թիվը պետք է քչացնենք, ինչը բնականաբար մերժեցի:

Ես ու Մարիամը առանձնացանք, և ես այդ խոսակցության մասին նրան էի պատմում, երբ լսեցինք, որ թեժ խոսակցություն է. երկու ոստիկան, անտառապահները և անտառային մոնիթորինգի երկու աշխատակիցները շրջապատել էին լրագրող Էդվարդ Արզումանյանին: Մենք նստել էինք 15-20 մետր հեռավորության վրա գտնվող նստարանին: Խոսակցության որոշ դրվագներ լսելով` մենք հասկացանք, որ ծառերի թվի մասին է խոսքը, և Էդվարդի վրա փորձում են ճնշում գործադրել: Երբ մենք մոտեցանք, խոսակցությունները դադարեցրին:

(Մնացածը Մարիամը ներկայացրել է: Ուղղակի հիմա ժամանակ չունեմ մանրամասն գրելու):

Վահե Վարդումյան, Թեղուտի պաշտպանության խմբի անդամ

http://hetq.am/am/ecology/v-vardumyan/

Այս քաջ կինը ....

առաջիկա դատական նիստին ակնկալում է մեր` քաղաքացիների աջակցությունը մասնակցության տեսքով:
Եկեք մեկ մարդու նման այս եռանդուն կնոջ` արդարության, մեր իրավունքների կողքին լինենք ու պաշտպանենք մեր առողջ և անվտանգ ապրելու իրավունքը մինչև վերջ: Նմանատիպ դեպքերն են կերտում քաղաքացիական գիտակցություն թե մեր մեջ , թե մեր շրջապատում:

Խնդրում եմ կարդացե'ք այս պատմությունը,որն արդեն ՀԱՅՑԻ տեսք է ստացել և մտել է դատարան!!!!!!!!!!!

Երևանի վարչական դատարանին

Հայցվոր` Անահիտ Անդրանիկի Խաչատրյան
Անձ. AA0500841
(ք. Երևան, Դավիթաշեն 1-ին թաղ., 26 շ., 35 բն.)

Պատասխանող` Երևանի քաղաքապետարան
(ք. Երևան, Արգիշտիի 1)



ՀԱՅՑԱԴԻՄՈՒՄ
Երևանի քաղաքապետի 18.09.2006թ. թիվ 1483-Ա և 15.08.2007 թ. թիվ 2878-Ա
որոշումները անվավեր ճանաչելու պահանջի մասին


1949թ-ից մեր ընտանիքը բնակվել է Աղբյուր Սերոբի (նախկին Ձերժինսկու փ.) 52 շենքում: 1951թ-ին սկեսրայրս` Արտաշես Խաչատրյանը, ՀՊՄ, երկրորդ խմբի հաշմանդամ, անհատական թոշակառու, աշխատանքի վետերան (70 տարվա աշխատանքային ստաժ), 7 զավակների հայր, ինքնակամ զբաղեցրել է տանը հարակից անջրդի, ամայի, քարքարոտ շուրջ 1500քմ հողատարածք, որը ցանկապատել ենք, մաքրել քարերից, տոննաներով հող լցրել, տնկել բազմաթիվ մրգատու ծառեր և թփեր, խաղողի վազեր, տեղադրել ջրի պոմպ, անցկացրել ոռոգման ջրի խողովակներ: Ընտանիքի երկար տարիների անդուլ, տքնաջան աշխատանքի և մեծ ծախսերի շնորհիվ ամայի հողատարածքը դարձել էր կանաչ դրախտային այգի: Այգում կառուցել ենք շինություն, ջրավազան, թոնիր և 1951թ-ից բարեխղճորեն, բացահայտ և անընդմեջ տիրապետել որպես սեփական գույք:
Ինչպես խորհրդային տարիներին, այնպես էլ խորհրդային կարգերի փլուզումից հետո բազմիցս դիմել ենք պատկան մարմիններին հողատարածքի նկատմամբ սեփականության իրավունք ստանալու խնդրանքով, սակայն ստացել ենք անհիմն մերժումներ: Դրանով ոտնահարվել է մեր բազմամյա ունեցվածքի նկատմամբ սեփականության իրավունք ունենալու մեր իրավունքը, որը Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի թիվ 1 Արձանագրության 1 Հոդվածով դիտվում է որպես սեփականության իրավունք:
Երևանի քաղաքապետի 18.09.2006թ. թիվ 1483-Ա որոշմամբ, ոտնահարելով օգտագործման վաղեմիության և գնման նախապատվության օրենքով երաշխավորված մեր իրավունքները, մեր այգու 520քմ տարածքը հատկացվեց ոմն Հասմիկ Ավդալյանին: Դիմեցինք դատարան մեր ոտնահարված իրավունքները վերականգնելու համար, սակայն դատարանը (դատավոր Ս. Հովսեփյան) 11.09.2007թ. ակնհայտ անարդար վճռով մերժեց մեր հայցապահանջը` գտնելով, որ «գնման նախապատվության իրավունքը ծագում է դիմողների կողմից իրավասու պետական մարմիններին դիմում տալու օրվանից»:
2007թ. հոկտեմբեր-նոյեմբերին ապօրինի ծառահատվեց վերոնշյալ 520քմ տարածքը` մեծ էկոլոգիական վնաս պատճառելով շրջապատին, առանց որևէ փոխհատուցման հատվեցին 20-25 հաստաբուն մրգատու ծառեր, բազմաթիվ խաղողի վազեր, պտղատու թփեր, ջարդվեց ցանկապատը, ոռոգման խողովակները, գողացվեց ամբողջ փայտը: Ապա տարածքը փորվեց և այժմ տեղում բազմաբնակարան շենք է կառուցվել:
Սկսած 05.12.2006թ. ես բազմաթիվ դիմումներ եմ տվել Երևանի քաղաքապետարան` մեր ինքնակամ կառույցները այգու մնացած տարածքի հետ միասին օրինականացնելու համար: Սակայն կրկին ոտնահարվեցին մեր իրավունքները:
Քազաքապետի 20.06.2007թ. թիվ 1683-Ա որոշմամբ, նախորդ դատական գործընթացը դեռևս չավարտված, անտեսելով մեր բազմաթիվ դիմումները, ոտնահարելով ՀՀ հողային օրենսգրքի 72 հոդվածով նախատեսված գնման նախապատվության մեր իրավունքը և դրսևորելով Եվրոպական կոնվենցիայի 14 Հոդվածով արգելված խտրական վերաբերմունք, մեր այգու 584.6 քմ տարածքը ուղղակի վաճառքով հատկացվեց ոմն Խաչիկ Դավթյանին, իրականում գեներալ Արշալույս Փայտյանին բազմաբնակարան շենք կառուցելու նպատակով:
29.07.2007թ. կատարվեց անդառնալի չարագործություն. առանց ծառահատման իրավունքի, դաժանաբար ու բարբարոսաբար, բերքը վրան, հատվեցին ամբողջ 1000քմ այգու բոլոր մրգատու ծառերը, պտղատու թփերը, խաղողի վազերը, ջարդվեցին և կողոպտվեցին ցանկապատը, սեղանը, նստարանները, ջրի խողովակները, գյուղատնտեսական գործիքները, փայտը: Նույն օրը դիմեցինք ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ միայն վեց ամիս անց` 23.01.2008թ. ապօրինի ծառահատման հատկանիշներով հարուցվեց թիվ 14102708 քրեական գործը, որը 08.04.2008թ. ընդդատության կարգով տեղափոխվեց ՊՆ ՀԿԳ քննչական վարչություն: Թեև ծառահատներին` Ռուդիկ Հարությունյանին և Էդիկ Բեգլարյանին, կացինը և էլեկտրական սղոցը ձեռքին մենք բռնել ենք հանցագործության վայրում հանցագործության պահին, 23.10.2008թ. սույն քրեական գործով վարույթը կասեցվել է որպես մեղադրյալ ներգրավվման ենթակա անձն անհայտ լինելու պատճառով:
Ըստ Բնապահպանական պետական տեսչության փորձաքննության` հատված ծառերի արժեքը կազմում է 8.445.000 դրամ:
Ըստ Գյուղատնտեսության նախարարության «Խաղողագինեգործության և պտղաբուծության գիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ում կատարված փորձաքննության արդյունքների` սպասվելիք տարեկան բերքի քանակը կազմում է 924 կգ:
Ապօրինի ծառահատման հաջորդ օրը` 30.07.2007թ., քաղաքապետ Ե. Զախարյանը թիվ 2291-Ա որոշմամբ անվավեր է ճանաչել թիվ 1683-Ա որոշումը և մեր այգու 584.6 քմ տարածքը ետ է վերցրել Խ. Դավթյանից: 15 օր անց` 15.08.2007թ. թիվ 2878-Ա որոշմամբ կրկին նույն տարածքը ուղղակի վաճառքով հատկացրել է Խ. Դավթյանին:
Քաղաքապետի 25.10.2007թ. թիվ 4416-Ա որոշմամբ մեր ինքնակամ կառույցները ճանաչվեցին օրինական և մնացած 466.52քմ հողատարծքի հետ միասին գնման նախապատմության իրավունքով կադաստրային արժեքով վաճառվեցին ինձ:
Քաղաքապետի 18.09.2006թ. թիվ 1483-Ա, 20.06.2007թ. թիվ 1683-Ա, ապա 15.08.2007թ. թիվ 2878-Ա որոշումների դեպքում, բազմաբնակարան շենք կառուցելու նպատակով, օտարվել է կանաչ տարածք, որտեղ առկա էին բազմաթիվ մրգատու ծառեր, պտղատու թփեր, խաղողի վազեր:
Կարևոր է այն հանգամանքը, որ երկու որոշումների դեպքում էլ բազմաբնակարան շենքերի կառուցման նպատակով օտարվել են ոչ միայն վերոնշյալ որոշումներով հատկացված տարածքները, այլև հարևան կանաչ տարածքները, որոնց ընդհանուր մակերեսը գերազանցում է 1000 քմ-ը:
Դիմել եմ քաղաքապետարան, խնդրելով տրամադրել տեղեկատվություն վերնշյալ որոշումների դեպքում բնապահպանական փորձաքննության առկայության վերաբերյալ, սակայն, պատասխան չստանալով, դիմել եմ Բնապահպանության նախարարություն, որտեղից 07.08.2010թ. ստացել եմ պատասխան գրություն:
«Շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննության մասին» ՀՀ օրենքի 4- րդ հոդվածի համաձայն` կանաչ տարածքը մինչ օտարելը պետք է ենթարկվեր շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննության: Դրական եզրակացության առկայության պայմաններում միայն կարող էր կայացվել օտարման որոշում: Մինչդեռ ինչպես փաստում է Բնապահպանության նախարարության պետական տեսչությունը, քաղաքապետի 18.09.2006թ. թիվ 1483-Ա և 15.08.2007թ. թիվ 2878-Ա որոշումների դեպքում չի կատարվել շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննություն: Այսինքն խախտվել է ՀՀ օրենքը:
Համաձայն «Վարչարարության հիմունքների և վարչական վարույթի մասին» ՀՀ օրենքի 63 հոդվածի 1 կետի ա ենթակետի`
1. անվավեր է առ ոչինչ չհանդիսացող այն ոչ իրավաչափ ակտը, որն ընդունվել է`
ա) օրենքի խախտմամբ, այդ թվում օրենքի սխալ կիրառման կամ սխալ մեկնաբանման հետևանքով:
Պետք է նշենք նաև, որ այդ ոչ իրավաչափ վարչական ակտերի գործողության մեջ գտնվելը մեծ վնաս է պատճառել մեր ընտանիքի իրավունքներին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058 հոդվածի 1 մասով`

ԽՆԴՐՈՒՄ ԵՄ

անվավեր ճանաչել Երևանի քաղաքապետի 18.09.2006թ. թիվ 1483-Ա և 15.08.2007 թ. թիվ 2878-Ա որոշումները:

Կից ներկայացվում են`

1. հայցադիմումի օրինակներ,
2. տեղեկանք բնակավայրից,
3. անձնագրի պատճենը,
4. գեոդեզիական գծագրերի պատճեններ,
5. Բնապահպանական պետական տեսչության փորձաքննության եզրակացությունը,
6. Խաղողապտղագինեգործական գիտական կենտրոնի փորձաքննության եզրակացությունը,
7. քաղաքապետարանին ուղղված տեղեկատվության տրամադրման հարցման ծանուցումների պատճենները,
8. քաղաքապետարանից ստացված պատասխանի պատճենը,
9. Բնապահպանության նախարար Ա. Հարությունյանին ուղղված տեղեկատվության տրամադրման հարցման պատճենը,
10. ՀՀ Բնապահպանության նախարարության ԲՊՏ պետի ժ/պ Ա. Սահակյանի գրության պատճենը,
11. քաղաքապետի թիվ 1483-Ա որոշման պատճենը,
12. քաղաքապետի թիվ 1683-Ա որոշման պատճենը,
13. քաղաքապետի թիվ 2878-Ա որոշման պատճենը,
14. քաղաքապետի թիվ 4416-Ա որոշման պատճենը,
15. հարևանների կողմից տրված հայտարարության պատճենը,
16. պետտուրքի անդորրագիրը (4000 դրամ):


Հայցվոր` Անահիտ Խաչատրյան